Жауынгерлер ерлігі-ұрпақ жадында: майдандағы ерлік пен тылдағы төзімділік – Қабду мен Күлән Қазбековтер
Біздің редакция Ұлы Отан соғысының қаһармандары туралы Солтүстік Қазақстан облысы тұрғындарының баға жетпес естеліктерімен сіздерді таныстыруды ерекше тебіреніспен жалғастыруда. Бүгін Қазбековтер әулетінің отбасылық естелік парақтарын ашып, сөзді олардың ұрпақтарына береміз. Осы бір естеліктер арқылы замана рухын, адам ерлігінің ұлылығын сезінуге шақырамыз.
«Ұлы Отан соғысы миллиондаған отбасының тағдырына өшпес із қалдырды. Майдан мен тылда әрбірі қайғы мен қасіретті, ауыр еңбекке толы жолдан өтті. Қабду мен Күлән Қазбековтер – сол зұлмат жылдардың куәгері, өз бастарынан өткерген жандар.
Әкеміз әрі атамыз Қабду Қазбеков 1925 жылы Айыртау ауданының Сулыкөл ауылында дүниеге келген. Ол 1939 жылдан бастап, 14 жасынан соғыс басталғанға дейін Киров атындағы колхозда жұмыс істеген. 1942 жылы Володар аудандық әскери комиссариаты арқылы Қызыл армия қатарына шақырылып, Белорусь майданы құрамындағы 395-атқыштар полкінде қатардағы жауынгер ретінде қызмет етті.
1944 жылы ауыр жараланып, госпитальде емделіп шыққан соң, 1945 жылы II топтағы соғыс мүгедегі ретінде әскерден босатылып, Володар аудандық әскери комиссариатында есепке алынды. Майдандағы ерлігі мен батырлығы үшін II дәрежелі Отан соғысы орденімен, «Ерлігі үшін» және «Германияны жеңгені үшін» медальдарымен марапатталған. Кейін бейбіт уақытта мерейтойлық медальдармен де марапатталған.
Майданнан оралған соң Киров атындағы колхозда бухгалтер болып ұзақ жылдар еңбек етті. Соғыстан кейінгі жылдары отбасын құрып, Күлән есімді сұлуға үйленіп, он бала тәрбиелеп өсірді.
Солтүстік Қазақстан облысы Айыртау ауданына қарасты Сырымбет совхозы құрылғаннан кейін, 1961 жылдың 1 наурызынан 19 қыркүйегіне дейін осы совхозда ток меңгерушісі болып жұмыс істеді. 1961 жылдың 15 желтоқсанынан 1975 жылдың 3 қыркүйегіне дейін Сырымбет тұтыну қоғамының дүкен меңгерушісі болды.
1975 жылдың қыркүйегінен 1977 жылдың 14 маусымына дейін Сырымбет совхозының №6 бригадасында жем-шөп дайындаушы болып еңбек етті. 1977 жылдың 23 маусымынан өмірінің соңына дейін Көкшетау облысы Володар ауданы Айыртау орман шаруашылығының «Дубровное орманшылығы» №26 учаскесінде орманшы болып жұмыс істеді. Ол әр жұмысына адал қарап, балаларына еңбекке деген жауапкершілік, тәртіп пен адалдық үлгісін көрсетті.
1982 жылдың 28 қазанында, 57 жасында өмірден озды. Сулыкөл ауылында жерленген.
Күйеуінен айырылғаннан кейін Күлән Қазбекова отбасының бүкіл жауапкершілігін өз мойнына алды.
Ол 1926 жылы бұрынғы Сергеев, қазіргі Шал ақын ауданының Шортай ауылында дүниеге келген. Соғыс жылдары тылда жұмыс істеді – алдымен Киров атындағы колхозда, кейін 1961 жылға дейін Сырымбет совхозында еңбек етті. Ол тың және тыңайған жерлерді игеруге қатысып, тракторлы-дала бригадасында тіркемеші болды. 1961 жылдың наурызынан 1977 жылдың 21 қазанына дейін Сырымбет совхозында жұмысшы болып еңбек етті. Анамыздың еңбек өтілі 37 жылды құрайды. Жұмыста қанша шаршаса да, бүкіл жүрек жылуын, махаббаты мен қамқорлығын он баласына арнады. Қабду мен Күләннің барлық балалары тәртіпті, білім алып, отбасын құрып, өмірден өз орындарын тапты.
1972 жылы КСРО Жоғарғы Кеңесі Президиумының Жарлығымен Күлән Қазбековаға «Батыр ана» атағы беріліп, КСРО Жоғарғы Кеңесінің Құрмет грамотасымен марапатталды. 2003 жылы Қазақстан Республикасының Президенті Н.Ә. Назарбаевтың Жарлығымен анамыз бен әжемізге «Алтын алқа» белгісі табысталды. Сондай-ақ, І, ІІ және ІІІ дәрежелі «Ана даңқы» ордендерінің иегері болды. 1956 жылғы 20 қазандағы КСРО Жоғарғы Кеңесі Президиумының Жарлығымен «Тың жерлерді игергені үшін» медалімен марапатталды, ал 1978 жылғы 25 қаңтарда «Еңбек ардагері» медалін алды. 2005 жылы «Тыңға – 50 жыл» медалімен марапатталып, кейін Жеңіс мерекесіне арналған түрлі мерейтойлық медальдарға да ие болды.
Анамыз әрі әжеміз 2017 жылғы 12 қазанда дүниеден өтті. Әкеміз сияқты Сулыкөл ауылында жерленді. Ата-анамыз арамызда болмаса да, біз олардың жарқын бейнесін жүрегімізде сақтап, ұрпақтан ұрпаққа деген құрмет пен алғысты аманат етіп келіміз.