Жеңісті жақындатқан жандардың бірі – Шәріпзиян Мударисов
Майдангерлердің тағдыры – бұл ел тарихының тірі шежіресі, ерлік пен қайсарлықтың, Отанға деген сүйіспеншіліктің көрінісі. Ұлы Отан соғысының ауыр сынақтарынан өткендердің қатарында Мударисов Шәріпзиян Мударисұлы да болды. Оның өмір жолы Петропавл қаласының тарихымен және Жеңімпаз ұрпақпен тығыз байланысты, деп хабарлайды QZ NEWS тілшісі.
Шәріпзян Мударисұлы 1898 жылы 10 маусымда Татар АКСР-нің Дрожжанов ауданына қарасты Ново-Кокерле ауылында көпбалалы татар отбасында дүниеге келген. 30-жылдардағы ауыр ашаршылық кезінде отбасы туған жерін тастап, Петропавлға қоныс аударуға мәжбүр болды. Мұнда жаңа өмір басталды – қиындыққа толы болса да, еңбек пен жақындарға қамқорлыққа және болашаққа деген үмітке толы кезең еді.
Соғыс басталғанға дейін Шәріпзян үлкен отбасының отағасы болды. Үйінде жұбайы, екі қызы және бес ұлы оны күтіп отырды. Жасына қарамастан, 1943 жылдың көктемінде ол майданға шақырылды. 1432-ші артиллериялық полк құрамында зеңбірек есебінің мүшесі болып, қатардағы жауынгер шенінде қызмет етті.
Артиллеристердің соғыс күндері өте ауыр әрі қауіпті болды. Үздіксіз оқ астында сарбаздар оқ-дәрі жеткізіп, қаруды қызметке дайындап, жаяу әскерді қолдап отырды. Бір шайқас кезінде Шәріпзян Мударисұлы артиллерияға снаряд тасу кезінде жарақат алды. Кейін әуе шабуылы барысында жанында бомба жарылып, жарылыс толқыны оны топырақпен көміп тастаған. Бірнеше күн бойы ол қаза тапты деп есептелді. Тек үш күннен кейін ғана оны жерлеу тобы кездейсоқ тірі күйінде тауып алған. Осыдан кейін ол госпитальға жіберілді.
Ауыр жарақат пен контузия салдарынан 1944 жылдың 5 шілдесінде ол Петропавл қалалық әскери комиссариатында есепке алынды. Ұлы Отан соғысына қатысқаны үшін Шәріпзян Мударисұлы «Германияны жеңгені үшін» медалімен және мерейтойлық медальдармен марапатталды.
Петропавлға оралған соң ол атақ пен даңқ іздеген жоқ. Қарапайым өмір сүріп, адал еңбек етті, жұбайымен бірге балаларын тәрбиелеп, олардың болашағы үшін барын салды. Өзі сауаты аз болса да, білімнің қадірін түсініп, балаларының білім алуына жағдай жасады.
Шәріпзиян Мударисов өзін батыр санаған жоқ. Бірақ дәл осындай қарапайым сарбаздар, еңбек адамдары, үлкен әулеттердің әкелері Ұлы Жеңістің негізін қалады. Олардың қайсарлығы, жанқиярлығы мен Отанға адалдығы – бүгінгі бейбіт өмірдің іргетасы.
1981 жылдың 11 ақпанында Шәріпзиян Мударисұлы 81 жасында өмірден өтті. Ол Петропавл қаласында жерленді. Бұл қала оның екінші туған жеріне айналды.
Бүгінде майдангердің ұрпақтары әртүрлі қалалар мен елдерде өмір сүріп жатыр. Алайда олардың көпшілігі Петропавлмен байланысын үзбей, соғыс арқылы болашақ ұрпаққа бейбіт өмір сыйлаған аталарының жадын сақтап келеді.